cv - víta Kristínar á íslensku

Kristín Þóra Kjartansdóttir

*8. maí 1970 á Akureyri og ólst þar upp,
ættuð úr Eyjafirði,
bjó tvö ár í Texas, eitt ár í Reykjavík, átta ár í Hannover í Þýskalandi, síðustu sex ár aftur á Akureyri, líka með aðsetur í Berlín.
Giftist Hlyni Hallssyni, myndlistamanni, fyrir 16 árum.
Við eigum þrjú börn: Huga (f. 1991), Lóu Aðalheiði (f. 1997) og Unu Móeiði (f. 2005).

Lauk grunnskólanámi frá Gagnfræðaskólanum á Akureyri 1986, útskrifaðist svo vorið 1988 með bandarískt stúdentspróf frá John Marshall High School í San Antonio, Texas og sumarið 1992 af félagsfræðibraut Menntaskólans á Akureyri. Las sagnfræði við Háskóla Íslands veturinn þar á eftir, hélt svo sem Erasmus-skiptinemi til Háskólans í Hannover haustið 1993. Við þann skóla lagði ég stund á hefðbundið þýsk hugvísindanám sem byggir á breiðum grunni og las sagnfræði, félagsfræði, mannfræði, stjórnmálafræði og heimspeki, lauk haustið 1994 milliprófi / B.A. (Zwischenprüfung) í sagnfræðinni og snemma árs 1997 sama prófi í félagsfræði. Skilaði svo í september 2001 inn meistaraprófsverkefni í félagsfræði og lauk fagprófum í félagsfræði og sagnfræði í byrjun desember sama ár og lauk þar með M.A. námi. Hægt er að lesa um B.A. og M.A. verkefnin hér að neðan, en að fenginni reynslu lá nú beinast við að fara í doktorsnám...

B.A. verkefnið gerði ég í samvinnu við Lilli Barschmann, sagnfræðinema, en það var að miklu leyti unnið upp úr frásagnarviðtölum sem við tókum við Frau Schulze, eldri ljósmóður í smábæ við Hannover. Rannsókn þessi gekk út frá þeirri spurningu, af hverju Frau Schultze ákvað á sínum tíma þegar mjög margar ljósmæður og verðandi mæður streymdu á sjúkrahúsin, að stofna fæðingarstofu á heimili sínu. Verkið gefur innsýn inn í þær miklu umbreytingar sem urðu á fæðingarhjálp og umhverfi ljósmóðurstarfsins á sjötta og sjöunda áratug síðustu aldar, lýsir starfi Frau Schulze og fæðingarstofunni sem hún rak í nær 20 ár. Verkefnið ber titilinn Die Geburtsstube (Háskólinn í Hannover, 1997, óbirt handrit).

Die Arbeitsetage - vinnuhæðin. Sumarið 1998 streymdu tugþúsundir stúdenta um götur Hannover-borgar til þess að mótmæla niðurskurði á fjárframlögum til háskólanna - enn eina ferðina. Við vinkonurnar í hugvísindanámi vorum búnar að fá nóg af mótmælum og vildum gera eitthvað "konkret", nokkuð sem mjög markvisst bætti stöðu okkar, sem við hefðum einhver not af. Eftir mjög stuttar hugleiðingar komumst við að því að okkur, eins og marga samstúdenta, vantaði vinnustofur. Okkur fannst það hrópandi óréttlæti að til dæmis þeir sem voru að læra vélaverkfræði voru með vinnustofur af því að þau þurftu teikniborð. Ja, með sömu rökum þurftum við skrifborð! Með dyggum stuðningi tókst okkur að fá samþykki fyrir afnotum af einu herbergi á fimmtu hæð í húsi eigu háskólans og stofnuðum við Liane Aiwanger þar Die Arbeitsetage (vinnuhæðina). Vinnuhæðin miðaði að því að skapa vinnustað fyrir okkur hugvísindanemanna tvo til að byrja með, auk þess sem við stóðum fyrir umræðuhópum fyrir aðra nemendur. Að þessu verkefni komu einnig Elke Wohlfarth, Stefanie Lüpke, Ella Kassner, Doris Riemann. Við höfum sennilega verið innspíreraðar af ReykjavíkurAkademíu sem þá var svo sem eins árs og ég hafði kynnst en auðvitað varð þetta til úr neyðinni! Fljótlega lögðum við undir okkur alla hæðina og er hún enn í dag í höndum þessa sama hóps sem þar sinnir rannsóknum í félagsvísindum.

1998-2000 fylgdist ég vel með umræðunni um hið svokallaða gagnagrunnsmál og tók þátt í pælingum um íslensk stjórnmál, þjóðfélagsmál og vísindasögu ásamt fjölda annarra í Evrópu og Bandaríkjunum. Í tengslum við þetta flutti ég erindi hjá Max-Planck-Institut für Wissenschaftsgeschichte í Berlín undir yfirskriftinni Íslenska gagnagrunnsmálið, fjallaði þar um umræðuna um þetta mál á Íslandi, um valdapólitík og söfnun upplýsinga á heilbrigðissviði.

M.A. verkefnið heitir "Man kommt in eine andere Welt...". Zu den Vorgängen von Maria Kristinsson... (Háskólinn í Hannover, 2001, óbirt handrit / kemur út hjá Forlagi höfundanna 2008). Verk þetta segir frá lífsleið Maríu frá Soppot við Gdansk til Sandvíkur á Melrakksléttu árið 1949 og byggir á frásögnum Maríu sjálfrar sem síðan þá hefur búið sem bóndakona á Sléttunni. Hér er með aðferðum einsögurannsókna og munnlegra frásagna veitt innsýn inn stríðslok og eftirstríðsár í Þýskalandi, för yfir 300 Þjóðverja til vinnu í landbúnaði á Íslandi árið 1949 og lífi bóndakonu á útkjálfa Íslands á sjötta og sjöunda áratugnum þegar tæknivæðingin heldur innreið sína inn í bændasamfélagið og fjöldi ábúenda fækkar - út frá frásögn Maríu sjálfrar. Verk þetta kemur út á þýsku með vori 2008, vonandi svo einnig á íslensku á einhvern hátt.

Vann við rannsóknir, fræðimennsku og kennslu við Institut für Soziologie, Félagsvísindadeild Háskólans í Hannover, árin 1998-2001, einnig sem aðstoðarkona Próf. Barbara Duden. Barbara var og er enn minn helsti leiðbeinandi í námi, en einnig hef ég lært mjög margt af heimspekingnum Ivan Illich, líka af vísindasagnfræðingnum Skúla Sigurðssyni.

Hef líka tekið að mér þýðingaverkefni fyrir einstaklinga og stofnanir, svo sem Institut für Konflikt- und Gewaltforschung við Háskólann í Bielefeld.

Hef verið virk í félagsmálum, tekið þátt í Amnesty International, stúdentapólitík, staðið að rekstri þriggja foreldrarekinna leikskóla og í foreldrastarfi alls kyns...vann auðvitað með skóla í blómabúð, hjá gleraugnasmiði, í laxi, var flokkstjóri með unglingana í garðræktinni...sit nú í Hverfisnefnd Brekku og Innbæjar og í stjórn AkureyrarAkademíunnar.

Var gestakennari (visiting scholar) á vegum DAAD (Deutscher Akademischer Austausch Dienst) í fimm mánuði við International Womens University, alþjóðlegur kvennaháskóli, eins konar sumarskóli, sem haldinn var á fjórum stöðum í Þýskalandi sumarið 2000. Hér komu saman fjölmargar (að því þúsund ef ég man rétt) konur frá svo mörgum landssvæðum heimsins og úr varð eitt allsherjar ævintýri. Þetta var vinna frá sex á morgnanna til tvö á næturna alla daga vikunnar þessa mánuði sem hákólinn stóð, en "prógrammið" í líkamsdeildinni sem ég vann í samanstóð af vikulegum þemum sem byggðust á gestafyrirlesurum. Við tólf gestakennarar brúuð svo allt prógrammið með umræðuhópum og urðum allsherjar utanumhaldarar og útskýrendur. Tunga háskólans var enska eins fjölbreytileg og hún getur verið, stundum skyldum við ekki hvora aðra þótt sama tungumál væri talað. Þarna lærði ég heilmargt, líka af aðferðafræði kanadíska mannfræðingnum Janice Boddy, sem hefur helst gert rannsóknir á umskurðum í Súdan og á heilbrigðisvæðingu afríkulanda. Fór í framhaldi af alþjóðlega kvennaháskólanum var mér boðið að dvelja sex vikur í Jóhannesarborg í Suður-Afríku sem ég og gerði.

Tók snemma árs 2002 við stöðu verkefnisstjóra í málefnum útlendinga hjá Akureyrarbæ, hleypti Alþjóðastofunni af stokkunum, með skipulagningu námskeiðahalds, ráðgjöf við nýja samlanda Akureyringa og athugun á aðstæðum þeirra, einnig í samvinnu við aðra staði og stofnanir í bænum. Fékk góða innsýn inn í kerfið og nasaþef af reynslu María okkar tíma, eins og einhver sagði.
sjá www.akureyri.is/frettir/2002/11/22 - 13k

Kom tímabundið í átta mánuði veturinn 2002-3 inn sem verkefnisstjóri EES-verkefnisins Culture-Custom-Caring hjá Jafnréttisstofu, en lét af störfum að eigin ósk eftir samvinnu við vaska sveit verkefnisins sem fjallaði um fyrirkomulag fæðingarorlofs og reynslu foreldra af því.
sjá www.jafnretti.is/D10/_Files/ arsskyrslajafnrettisstofu2003.pdf

Frá haustinu 2003-4 vann ég að doktorsverkefni í fjarnámi hjá Barböru Duden í Hannover um samhengið á milli hugmynda okkar Íslendinga um erfðir, sjúkdómsvæðingu og breyttar hugmyndir um barnæskuna.

Var húsmóðir, og í fæðingarorlofi ásamt því að sinna fræðistörfum í hjástörfum 2004-2005. Hef frá því snemma árs 2006 starfað sjálfstætt sem fræðikona á sviði hugvísinda, sem sagnfræðingur, og auk þess unnið að uppbyggingu AkureyrarAkademíunnar.

Frá árinu 1994 höfum við hjónin staðið fyrir sýningum heima hjá okkur - rekið sýningarrýmið Kunstraum-Wohnraum.

Hef frá því snemma árs 2006 einbeitt mér að rannsóknum á ræktun og garðmenningu á Íslandi og eru þær rannskóknir helsta viðfangsefni mitt þessi misserin, auk þess sem ég tek að mér önnur verk. Samhliða því hef ég lagt stund á garðyrkjunám við Landbúnaðaháskóla Íslands, nánar tiltekið á garðplöntuframleiðslubraut. Einnig skrifa ég reglulega pistla í Bændablaðið, en þeir bera yfirskriftina "Gróður og garðmenning".

Um þessar mundir vinn ég að grein um ljósmóðurstörf á Íslandi fyrir Evrópuröð þýska ljósmæðrablaðsins, Die Deutsche Hebammenzeitschrift. Sú grein birtist á árinu 2008.